Mirador do Val

Antes de nada, queremos lembrar que este blog é absolutamente independente e que non se move por ningún tipo de afán lucrativo. Tamén reiterar que tratamos de ser o máis sinceros posibles pois queremos que, se alguén deposita a súa confianza en nós e segue os nosos consellos, ese alguén descubra lugares e sabores libremente pero con indicacións desta guía que, antes de publicar detalles sobre un establecemento, o visita en varias ocasións para evitar "xulgar" un sitio pola boa ou mala sorte que se poida ter nunha ou dúas escasas veces. A guiamichelins estivo no establecemento que agora nos ocupa en ocasións dabondo como para poder dicir o seguinte: Todo moi ben excepto a irregularidade na cociña. É dicir, a mesma empanada, os mesmos calamares, as mesmas croquetas, etc., da carta desta tapería, unhas veces están exquisitas e outras... non. Pensamos sinceramente que, se puidesen corrixir esa irregularidade e conseguir que cada unha das tapas estea sempre máis ou menos igual de ben, a Tapería Mirador do Val sería un sitio inigualable.

Valoración: 

Magnífica terraza-xardín, amabilidade, prezos axustados, todo "case" perfecto...

A guiamichelins estivo alí:

O Mirador do Val está moi cerca dos Muíños do Folón, no vizoso Val do Rosal (terra privilexiada, sen dúbida). A visita ós muíños é, desde logo, obrigada. Se non os coñecedes, ide e gozade dunha marabilla máis das que posúe a agrazada comarca do Baixo Miño. Está máis cerca dos Muíños do Folón que dos Muíños do Picón, tede iso en conta. Atoparédelo antes de chegar ós muíños. Pero imos falar da Tapería Mirador do Val:

A terraza-xardín está realmente ben, sobretodo se levades nenos e rapazada pois alí estarán á súa bola pero seguros, e vós estaredes tranquilos mentres eles se foguean sen molestar a ninguén. Se vai boa temperatura (e normalmente no Rosal o clima acompaña), alí estase de coña.

O personal é encantador. Case todos son familia e saben facer que a xente estea cómoda sen atosigar o máis mínimo. Para empezar (ou para acabar) podedes pedir que vos preparen uns "mojitos", sempre e cando estea un dos homes da casa que, ademais de ser cubano, é quen os prepara, claro.

En canto á comida recomendamos os calamares, o pulpo, as croquetas e, en xeral, calquera das tapas que ofertan pois, normalmente, están moi ben. Os pratos de peixe son ricos e conseguidos aínda que non sabemos se pasará con eles o mesmo que coas tapas. En canto ós viños, para o noso gusto, o mellor viño do Rosal que teñen é o Quinta Couselo e paga a pena gastar uns poucos euros máis no viño pero, por suposto, iso vai en gustos.

Se chegades ás sobremesas e aínda non probastes os mojitos, é o momento pero ollo, que despois custa marchar.

As tapas roldan os 4-5 euros, o viño de calidade os 13 euros, as sobremesas, os 3,5 euros, os mojitos, 3,5 euros tamén. Dúas persoas poden comer e beber moi ben por menos de 40 euros, seguro. Comendo pratos o prezo non sube moito, é un sitio barato, de momento.

Un gran sitio que o será máis co tempo, estamos case seguros. Tedes que ir. Sorte!

Para saber máis:

http://www.turgalicia.es/sit/indexGoogleMaps.asp?id=259183203&ctre=3321&cidi=E

http://es-la.facebook.com/people/Taperia-Mirador-Do-Val/100001537748687

Lagar en Eiras

Valoración:

Un sitio enxebre, onde comeredes ou cearedes ben en xeral, e a prezos non moi elevados.

A guiamichelíns estivo alí:

Antes de nada dicirvos que este restaurante merece ser coñecido por varios motivos así que reservade algunha das vosas visitas á comarca do Baixo Miño para o "Lagareiras".

Dado este consello imos darvos outro: esquecédevos do GPS e do google maps porque o Lagar está moi agochadiño e de pouco vos servirá a tecnoloxía. Probade a ir con alguén que xa o coñeza (se ides de noite) ou, se ides polo día, preguntade a algún autóctono unha vez esteades na sorprendente parroquia de Eiras, no concello do Rosal.

Hai varios ambientes e, unha vez máis, permitídenos aconsellarvos: se está aberta e vai bo tempo, non o dubidedes, comede ou ceade na terraza. É unha especie de patio-xardín-museo traseiro, moi ben ambientado. Se a noite é calorosa mesmo pareceravos máxica. Outra gran elección é sentar no comedor interior, enxebre e moi acolledor coa luz xusta e a súa cheminea no inverno. Por último, desde hai poucos anos hai unha nova sala, a galería, moderna, luminosa e agradable, que xa veredes dende a zona de aparcamento. Nesta galería permítese fumar, así e todo, escoitade fumadores: se hai sitio, elixide o comedor interior e xa sairedes botar o pitillo antes da sobremesa ou cando marchedes. Por suposto, recomendamos reservar para poder optar con éxito á terraza ou ó comedor interior.



Como entrantes hai moitos queixos e friames. En canto á oferta de pratos, a cousa redúcese drásticamente pois no "Lagareiras" presumen de facer cociña de temporada e con produtos da zona. En xeral, cociñan ben polo que podedes pedir calquera cousa sen correr excesivos riscos. Desde logo, os "Tacos de Lombo de Boi" están de vicio pero ollo, como case tódolos pratos no Lagar, non son moi abondosos e, ademais, quizais pequen de minimalistas en canto á guarnición pero supoñemos que terán os seus motivos. Outra boa escolla serían as "Carrilleiras de Vitela" (se as teñen fóra de carta). A "Peitugha de Parrulo" non está mal pero faise un pouco aburrida cando vai quedando fría. De tódolos xeitos, como a oferta é cambiante ó longo do ano quizais a mellor opción sexa deixar que Miguel ou outra persoa do Lagar vos aconselle. Confesamos non ter probado a "Lamprea á Bordelesa" por non ternos coincidido nunca aínda en época pero trataremos de solucionalo.

Tacos de Lombo de Boi



En canto ós viños, tedes un pouco de todo e se amades os brancos galegos podedes probar un Rosal que fai o devandito Miguel e que, ó noso entender, é un viño excepcional.



Das sobremesas podemos dicir que as "Tartes de Queixo" e os "Biscoitos de Chiculate" non están á altura do agardado. Quizais sexan mellor opción as especialidades locais, como a "Rosca de Xema" ou os "Mirabeles".



O café, de Pota, claro e o licor, pois xa que estamos onde estamos, de Cilantro.

A atención do persoal é a xusta e necesaria. Non hai "ghaseosa" nin "cubitos de xeo". Podedes discrepar desas decisións pero é o que hai.



Os prezos non son elevados en relación coa boa calidade dos produtos. Dúas persoas poden comer compartindo un entrante, saboreando cadanseu prato principal e completando con sobremesa, bo viño e café de pota sen chegar ós 50 euros.



Adoitan abrir en fins de semana e festivos pero consultade o calendario da súa web.

En resumo, non é a mellor cociña do mundo pero dependendo da sorte que teñades, podedes saír coa sensación de ter descuberto un dos segredos mellor gardados da comarca. Quizais o que máis nos guste do Lagar en Eiras sexa o orgullosos que os donos están del.

Se queredes saber máis:



http://www.lagareiras.com/

http://www.facebook.com/lagareiras#!/lagareiras?v=info





Abadía de Eiras

Valoración:

Se queredes comer decentemente nun restaurante moi bonito sito nun entorno tranquilo e agradable, esta pode ser unha boa opción. Pero, ollo! os prezos son elevados en relación coa súa calidade. Págase máis polo sitio que pola comida.

 A guiamichelíns estivo alí:

A Abadía de Eiras é unha casa rural. Ten un restaurante cunha coidada arquitectura e decoración do tipo habitual nestes establecementos en Galicia: pedra e madeira. Atoparédela na parroquia de Eiras, Concello do Rosal.

O restaurante dispón de varias salas. Poida que a máis orixinal sexa a que dá ó xardín, dende a que poderedes contemplar unha vista moi agradable.

A carta de viños quizais sexa unha das mellores da comarca. Tanto a carta en si, fisicamente moi ben presentada, como no seu contido. Pero, como pasa tamén coa carta da comida, os prezos son algo elevados. É reconfortante comprobar que abondan os marabillosos viños brancos autóctonos do Rosal, cousa que, inexplicablemente, non adoita ocorrer en moitos outros restaurantes da comarca. Recomendamos calquera Rosal da carta en xeral pero, se aínda non coñecedes Davila, Quinta Couselo ou Tollodouro, esta sería unha boa oportunidade. Así e todo, a guiamichelíns ten un claro campión mentres outro viño do Rosal non lle arrebate o posto: Aforado Rosal, selección de cepas antigas (algo caro, iso si: 20 euros). Atención! non confundir con Aforado Albariño que, aínda que tamén é un gran viño, non deixa de ser un albariño monovarietal, sen a máxica mestura de variedades cultivadas no val do Rosal.

No que toca ás comidas non hai moito que destacar. Son especialidades relativamente habituais e pouco orixinais, en xeral. A materia prima e a preparación son correctas pero avisamos que non están en consonancia co elevado prezo. O "Salteado de Foie, Zamburiñas (ou sexa, volandeiras) e Mango (que substitúen por piña cando non teñen mango)" quizais sexa o máis orixinal que poidades pedir como entrante.

Facemos un inciso: A ver cando en Galicia empezamos a chamar ás cousas polo seu nome. As zamburiñas son moi semellantes ás volandeiras pero o que se serve nos restaurantes son volandeiras, e ben ricas que son. As zamburiñas deixáronse de server hai moitos anos pois as volandeiras abondan moito máis. O mesmo pasa co boi e a vaca ou coas navallas e os longueiróns. Non hai nada de malo en dicirlle ó cliente que está comendo volandeiras, vaca ou longueiróns.

Seguindo cos entrantes, as "Croquetas Caseiras" son normaliñas, normaliñas. Como prato principal podedes escoller o "Arroz de Peixe Sapo e Vieiras". Tamén ofertan cordeiro fóra de carta, que preparan ó xeito de Castela, pero vamos, cada cousa no seu sitio. Desde logo non esperedes que o año estea como en Pedraza ou Lerma, por nomear dúas localidades castelás onde si que adoitan asar ben o cordeiro. Das sobremesas, pouco que dicir; nada especialmente destacable pero podedes probar por se descobrides algo. O "Brownie" non está mal.

As racións son axeitadas. Quizais escasas se as comparamos con Portugal ou Galicia en xeral, pero axeitadas.

O persoal é amable, o que xa é algo a destacar nestes tempos.

Dúas persoas poden degustar un par de entrantes, compartir un prato principal e unha sobremesa, e gozar dun bo viño do Rosal por uns 60 euros. Pero a conta pode acadar facilmente ós 70 euros se non vos fixades nos prezos á hora de pedir.

Se queredes saber máis:

http://www.abadiaeiras.es/